Ey Sevgili,
Uzatma dünya sürgünümü benim...
Benim gibi zihnini uzun süre Sağa yatırmış insanların çok iyi bildiği Sezai Karakoç'un Anadolu'da görev yaptığı sıralarda İstanbul hasreti ile yazdığı Sürgün Ülkeden Başkentler Başkentine şiirinin son bölümüydü bu, sinirlensem mi üzülsem mi bilemeden çok da tahammül edemediğim bu insanın sesini bastırmak için belki ama yinede bağırıp çağırmadan okudum...
...
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünüm benim
Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır
Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır
Aşk celladından ne çıkar madem ki yar vardır
Yoktan da vardan da ötede bir Var vardır
Hep suç bende değil beni yakıp yıkan bir nazar vardır
O şarkıya özenip söylenecek mısralar vardır
Sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır
Ne yapsalar boş göklerden gelen bir karar vardır
Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardır
Yanmışsam külümden yapılan bir hisar vardır
Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır
Sırların sırrına ermek için sende anahtar vardır
Göğsünde sürgününü geri çağıran bir damar vardır
Senden ümit kesmem kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
...
alışmıştık aslında herşeyi kullanmalarına ve sömürmelerine ama Sezai Karakoç olmasaydı keşke diye düşünüp reklamın sonuna kadar izledim ve o sırada aklıma duruma çok uygun bir başka Sezai Karakoç şiiri geldi, sankikarşımdaymışdakendisineokuyormuşumgibi devam edip konuyu kapattım.
---
Onlar sanıyorlar ki…
Onlar sanıyorlar ki, biz sussak mesele kalmayacak.
Halbuki, biz sussak, tarih susmayacak.
Tarih sussa, hakikat susmayacak.
Onlar sanıyorlar ki, bizden kurtulsalar mesele kalmayacak.
Halbuki bizden kurtulsalar vicdan azabından kurtulamayacaklar,
Vicdan azabından kurtulsalar, tarihin azabından kurtulamayacaklar.
Tarihin azabından kurtulsalar, Tanrı’nın gazabından kurtulamayacaklar.
---
Not : Sezai Karakoç siyasetin sığlığına bulaştırılamayacak kadar değerli bir şahsiyet olarak zihnimizdeki yerini korumaktadır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder